Her yıl 3 Aralık’ta anılan Dünya Engelliler Günü uluslararası bir farkındalık günü olarak takvimlerimizde yer aldı. Bu gün, Birleşmiş Milletler (BM) tarafından 1992 yılında ilan edilmiştir ve o tarihten bu yana her yıl dünya genelinde engelli bireylerin toplumda karşılaştıkları zorluklara dikkat çekmek, haklarını savunmak ve eşit yaşam koşullarını güçlendirmek amacıyla anılır. Toplumsal sorumluluğumuzu hatırlatan önemli bir farkındalık günüdür. Bu anlayışla ayrıştırıcı değil birleştirici olunmalıdır. Bir gün de dünyayı biraz yavaşlatıp çevremizdeki tüm farklılıklara daha derinden baksak nasıl olur? Görünmeyen mücadeleleri görsek, sessizce verilen savaşları duysak... Farklılıklara sahip bireyleri bakıma muhtaç ve acınacak bireyler olarak değil de toplumun her alanında var olması gereken, üreten ve söz sahibi olan bireyler olarak görsek... İmkansız mı? Engelli bireyler; erişilebilir olmayan kaldırımlar, toplu taşıma zorlukları, eğitimde fırsat eşitsizliği, istihdamda ayrımcılık, yüksek fiyatlı tekerlekli, akülü sandalye, protez alımı gibi çok katmanlı engellerle karşılaşıyor. Engelli bireylerin hayatını kolaylaştıracak kalıcı, erişilebilir ve kapsayıcı dönüşümlere kapı aralanmalıdır. Kamu ve özel sektör iş birliği ile engelli bireyleri ilgilendiren her türlü yasal ve idari düzenlemede bulunulmalıdır.Eğitimden çalışma hayatına kadar her alanda eşit fırsatlar üretilmelidir. Engelli bireylerin haklarını savunmak insan hakları meselesi olarak ele alınmalıdır. 3 Aralık gününü büyük manşetlerle, yemek organizasyonları ile bir kutlama günü olarak görmek yerine 21. Yüzyılda hala daha engelli bireylerin engelsiz şekilde hayatlarını sürdüremedikleri gerçeği ile yüzleşip bu konuyu somut politikalara dönüştürerek sağlam adımlar atmalıyız. Engellilere yönelik toplumsal ve ekonomik fırsatların artırılması ve bu doğrultuda kazanılmış haklarının da ivedilikle uygulanması için çalışmalarda bulunmalıyız. Aynı zamanda bu günü, engelli bireylerin yalnızca ihtiyaçları ve sorunlarıyla değil başarıları, yetenekleri ve topluma kattıkları değerler ile de anmalıyız. Engeller bireyde değil, hayatın düzenindedir. Yollarına mayın tarlası koymak yerine rengarenk çiçekler ekelim... Engelli bireyin ailesi olmak, yalnızca sorumluluk sahibi olmak değil tarif edilemez inişli çıkışlı uzun bir yolun yolcusu olmak demektir. Aileler dünyayı çocuklarının ihtiyaçlarına göre düzenlerler. Onlar engelli bireylerin hayatındaki ilerlemelerin ardındaki görünmeyen ellerdir. Uykusuz geceler, bitmeyen hastane randevuları, ayrıntılı eğitim planları karşısında dağ gibi duran o kıymetli ailelerdir. Bir gülüş, bir ilerleme, bir kelimenin doğru telaffuzu, bir küçük adım tüm olumsuzlukları geride bırakmalarını sağlamaktadır. Onların bu sessiz kahramanlığı toplumun vicdanı için paha biçilemez bir hatırlatmadır.

Kaynak : Haber Merkezi