Akhisar´da 1945 yılında ilk olarak hasırcılık üzerine iş yerlerini açıp şu anda hasırcılığa ilaveten elekçilik, arıcılık da yapan Cumhur Demirel mesleklerini anlatıp bu işte son durak olduğuna vurgu yaptı.

Hasırcılık, elekçilik, toprak göveç aynı zamanda arıcılık ve bal işiyle de uğraşan Cumhur Demirel´den meslekleri hakkında bilgi aldık. Cumhur Demirel: “Bu mesleği ilk rahmetli dedem İsmail Demirel yapmış. Dedemden sonra babam ve ben devam ettirmekteyiz. Dedem eskiden çaylardan saz keserek onları hasır haline getirip satıyormuş.1945 yılında bu iş yerini hasırcılık üzerine açmış. O zamanın şartlarında hasır insan yaşamında önemli yer tutmaktaydı. Hasır evlerde, piknikte, tarlalarda üstüne oturulur,  cenazede de tabut üstüne konurdu. Daha sonra babam Salih Demirel dedemin bu mesleği ile ilgilenirken ona ilaveten elekçilik ve arıcılık yapıp bal üretmeye başladı. Bende babamla beraber bu mesleği devam ettirmekteyim. Bundan 25-30 yıl öncesinde saz hasır, göveç ve topraktan yapılan mutfak gereçleri çok revaçtaydı. Şuan ise hediyelik eşya gibi satılmakta. Elekçilik ise artık yavaş yavaş kayboluyor. Tütün köfeleri tütüncülüğün artık yok olmasıyla tükenme noktasına geldi. Bu işin son durağıyım. Bu işte artık çırakta yetişmiyor, benden sonra oğlumda devam ettirmez. Çünkü bu işle ilgilenmiyor ”dedi.

Akhisar´da 1945 yılında ilk olarak hasırcılık üzerine iş yerlerini açıp şu anda hasırcılığa ilaveten elekçilik, arıcılık da yapan Cumhur Demirel mesleklerini anlatıp bu işte son durak olduğuna vurgu yaptı.

Hasırcılık, elekçilik, toprak göveç aynı zamanda arıcılık ve bal işiyle de uğraşan Cumhur Demirel´den meslekleri hakkında bilgi aldık. Cumhur Demirel: “Bu mesleği ilk rahmetli dedem İsmail Demirel yapmış. Dedemden sonra babam ve ben devam ettirmekteyiz. Dedem eskiden çaylardan saz keserek onları hasır haline getirip satıyormuş.1945 yılında bu iş yerini hasırcılık üzerine açmış. O zamanın şartlarında hasır insan yaşamında önemli yer tutmaktaydı. Hasır evlerde, piknikte, tarlalarda üstüne oturulur,  cenazede de tabut üstüne konurdu. Daha sonra babam Salih Demirel dedemin bu mesleği ile ilgilenirken ona ilaveten elekçilik ve arıcılık yapıp bal üretmeye başladı. Bende babamla beraber bu mesleği devam ettirmekteyim. Bundan 25-30 yıl öncesinde saz hasır, göveç ve topraktan yapılan mutfak gereçleri çok revaçtaydı. Şuan ise hediyelik eşya gibi satılmakta. Elekçilik ise artık yavaş yavaş kayboluyor. Tütün köfeleri tütüncülüğün artık yok olmasıyla tükenme noktasına geldi. Bu işin son durağıyım. Bu işte artık çırakta yetişmiyor, benden sonra oğlumda devam ettirmez. Çünkü bu işle ilgilenmiyor ”dedi.