Josephine BAKER 1925’te  Paris’e geldiğinde henüz 19 yaşındaydı. Bobino müzikholünde sahneye çıkıp şarkıları ve danslarıyla herkesi büyüleyince bu siyah derili kadının ölmezliği üzerine bahislere girilirdi. Yetmişine merdiven dayamış Josephine BAKER 1975'te Follios Bergere de fırtına gibi esen o tatlı kız havasını veriyordu. Ertesi gün Josephino yoktu. 
Bir kalp krizi ve ölüm. Kulaklarında bir gece önceki alkışlar ve yüzünde mutlu bir rahatlıkla, yirminci yüzyılın gökyüzünde bir yıldızı daha kaydı.Birinci dünya savaşının sonrasında yaşam sevinçlerini eğlence yerlerinde arayanlara en cömert, en katışıksız mutlulukları vermekten ibaret değildi bu siyah derili kadının işi, bize ayrıca insanca duyguların ve düşüncelerin lezzetini tattıran çağdaşımızdı. 
İkinci Dünya Savaşında (1939-1945) Fransa işgal altında acı çekmeye başlayınca, direnmeye geçen vatanseverler arasına katıldı Josephino BAKER. Afrika Amerika kültürünün bu olgun meyvası, dar günlerde benim işim şarkı söyleme, dans etmek demedi, ben kara ırktan hor görülen ve insanca yaşam hakkını kendi elleriyle almış ,bu kavgaların dışında insanım  demedi.,yer altı sağlık merkezlerinde Kızılhaç hastanelerinde yaşamın gerçek koruyucusu ve savunucusu olarak oradan oraya koştu ve savaş sonrası ünlü * GÖKKUŞAĞI* AİLESİNİ kurdu. Her ırktan,her renkten,her ulustan kimsesiz çocukları evinde toplayıp bir sevgi ve insanlık örneği yarattı bu  KARA ANA. Kardeşçe, dostlukla, sevgiyle yaşan an bir dünya özleminin simgesiydi yarattığı aile. Josephino BAKER böyle bir kara kadındı.            Ya bizim ülkemizde aydın bildiğimiz sanatçılar ülkemizi bölünmeye götürecek acılar çekileceğinden şüphe duyulmayan bir kapalı kutu, halktan gizlenen, AÇILIM PAKETİ adı verilen Kürt Sorunu için Akiller Heyetine katıldılar. Topluma verebilecekleri sosyal bir proje geliştiremediler ki iktidarın projesine balıklama daldılar.             Daha önceki yıl Orhan PAMUK Nobel ödülü alabilmek için ülkemiz aleyhine Ermeni sorunu ile ilgili sözlerini unutmadık. Orhan Pamuk, Vatan Partisi Genel Başkanı Doğu PERİNÇEK’in Ermeni yalanlarını Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde  ülkemizi aklamak için verdiği mücadeleyi görünce yüzü kızarmışmıdır? Aydın insanda sanatçıda bulunması gereken onurun içine ettiler bizimkiler. Cumhuriyet  ve Atatürk’le kavgalı ve bu kavgasını bazen açık,bazen örtülü sürdüren bir iktidarın kirli havuzlarında kendi elleriyle intiharı seçtiler.              Aydın o dur ki, bitmez tükenmez görevinin dünyayı ve yaşamı güzelleştirmek olduğu bilincine sahiptir. Düşüncesi, yazısı, sanatı hep bu amaca yöneliktir. MARLON BRANDO kendisine sunulan OSKAR ödülünü WAUNDED KNEE*de KIZILDERİLİ VATANDAŞLARINA yapılan haksız, çağdışı muameleler yüzünden redd ediyorsa gerçek bir aydın olduğundandır.        Batı dünyasının aydınına, sanatçısına bakın bir de bizim günümüz sanatçı ve aydınlarına. Josephino BAKER ler, Marlon BRANDO’lar yetiştiremeyecek mi bu topraklar, üzüntüm bundandır.