İstanbul

Sınırlı hayatların sınırsız düşlerin olduğu yerdeyim 
Ekilenin biçileniyim.
Beni seyirlik görenlere kapımı araladım.
Elde avuçta hazır beklettiğim zırhlarımın ardından baktım
İstanbul’um ben  
En uçları yaşadım, yaşattım
Molotoflarda atıldı bedenime, kadehlerde kaktı şerefime 
Manzaram fakirin boğazına da takıldı, zenginin sofrasını da süsledi.
Simit yemekte aynı keyif oldu sofrayı donattırmakta,
Mucizelere de şahit oldum kötülüğün karnında
Dönme dolaplarda başımı döndürdü, cepte gezen otlarda… 
Can vere vere can oldum, yıktılar da inşa ettiler de içimdeki yaşamları
Savaşların sebebi de oldum, savaşta ölende
Zaferde oldum bayraklarda...
İşte İstanbul’um ben 
Ateş düştüğü yeri yakar dedikleriyim
Ne kül ne kor ateşin ta kendisiyim.